تبلیغات
وب سایت شخصی حسین مردان پور - حزب الله

وب سایت شخصی حسین مردان پور

آیه شماره 22 از سوره مبارکه مجادله
 لَا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ أُوْلَئِكَ كَتَبَ فِی قُلُوبِهِمُ الْإِیمَانَ وَأَیَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ وَیُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُوْلَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
قومى را نیابى كه به خدا و روز بازپسین ایمان داشته باشند [و] كسانى را كه با خدا و رسولش مخالفت كرده‏اند هر چند پدرانشان یا پسرانشان یا برادرانشان یا عشیره آنان باشند دوست بدارند در دل اینهاست كه [خدا] ایمان را نوشته و آنها را با روحى از جانب خود تایید كرده است و آنان را به بهشتهایى كه از زیر [درختان] آن جویهایى روان است در مى‏آورد همیشه در آنجا ماندگارند خدا از ایشان خشنود و آنها از او خشنودند اینانند حزب خدا آرى حزب خداست كه رستگارانند
1-یك دل، دو دوستى بر نمى‏دارد. دوستى خداوند با دوستى دشمنان دین خدا قابل جمع نیست. «لاتجد قوماً یؤمنون... یوادّون من حادّ اللّه»
2-عیب‏ها را از ریشه برطرف كنید. مودت دشمنان خدا انسان را به گرایش‏هاى فكرى، عملى و اخلاقى به سوى آنان وادار مى‏كند، لذا باید ریشه‏ى آن را خشكاند. «لاتجد... یوادّون من حادّ اللّه»
3-در اسلام، روابط و علاقه‏ها باید در شعاع رضاى خداوند باشد. «لاتجد قوماً یؤمنون»
4-روابط خانوادگى و خویشاوندى نیز خط قرمز و مرز دارند. «و لو كانوا آبائهم...»
5-خداوند به خاطر قطع رابطه با چهار گروه از خویشان اگر معاند باشند، (پدر، پسر، برادر و فامیل)، چهار نمونه از لطف خود را بیان كرده است: ایمان، امداد، بهشت و رضوان. «الایمان، ایّدهم، جنّات، رضى اللّه»
6-ارزش ایمان به ثبات آن است وگرنه ایمان‏هاى مقطعى، موسمى و عاریه‏اى بسیار است. «كتب فى قلوبهم الایمان»
7-اول ایمان پایدار، بعد امداد و دریافت. «كتب فى قلوبهم الایمان... ایّدهم...»
8-دین تنها یك رابطه قلبى و فردى میان انسان و خدا نیست، بلكه تعیین كننده روابط اجتماعى است. «لو كانوا آبائهم...»
9-پاداش‏ها منحصر به آخرت نیست، بلكه تثبیت ایمان و امداد الهى، از پاداش‏هاى الهى در همین دنیاست. «كتب فى قلوبهم... ایّدهم»
10-حزب اللّه، با دشمن خدا دوست نمى‏شود. «لاتجد قوماً... یوادّون من حادّ اللّه... أولئك حزب اللّه»
11-حزب اللّه، نژاد و زبان و منطقه خاص ندارد، بلكه هر مؤمن مقاوم و استوار، جزو حزب اللّه است. «لاتجد قوماً یؤمنون... یوادّون من حادّ اللّه... اولئك حزب اللّه»
12-پیروزى و غلبه‏اى ارزش دارد كه همراه با رستگارى و رسیدن به هدف باشد. در جاى دیگر مى‏فرماید: «ألا انّ حزب اللّه هم الغالبون» و در اینجا مى‏فرماید: «ألا انّ حزب اللّه هم المفلحون»
13-تداوم نعمت، خود یكى از نعمت‏هاى بهشتى است. «خالدین فیها»
14-این كه ما از خدا راضى باشیم یك طرف قضیه است، مهم رضایت خدا از ماست. «رضى اللّه عنهم و رضوا عنه»
15-در قیامت نعمت‏ها دو گونه است: مادّى «جنات...» و معنوى. «رضى اللّه عنهم...» (چنانكه در جاى دیگر مى‏فرماید: «و رضوان من اللّه اكبر»)





طبقه بندی: عبادی،  اعتقادی،  اجتماعی،  اخلاقی، 
برچسب ها: ولایت، نعمت، قیامت، نژاد، زبان، دشمن، رضوان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 3 شهریور 1393 توسط : حسین مردان پور